Optymalizacja przy wyborze powłok
Powłoki BALINIT® charakteryzuje się wysoką odpornością na zużycie i niskim współczynnikiem tarcia, podstawowy materiał można wybrać biorąc pod uwagę optymalną wytrzymałość i odporność na obciążenia dynamiczne.

Nie ma zasadniczego ograniczenia dla powłok PVD lub PACVD do powlekania stali. Zasada dla dowolnego materiału jest następująca: temperatura końcowej obróbki cieplnej* musi być wyższa od temperatury nakładania powłoki**, gdyż nakładanie powłoki jest ostatnim etapem procesu technologicznego.

*    dla stali, jest to zazwyczaj temperatura odpuszczania
**  zależnie od powłoki, temperatura wynosi od 200 °C do 500 °C
Materiały, na które łatwo nakłada się powłokę
•  Stale do obróbki cieplnej
•  Stale narzędziowe
•  Stale austenityczne
•  Stale utwardzane przez wydzielanie
•  Stale strukturalne
•  Stale azotowane (po obróbce wstępnej)
•  Węgliki spiekane
•  Stopy niklu i tytanu
•  Stale na łożyska kulkowe*
•  Stale utwardzane powierzchniowe metodami obróbki cieplno-chemicznej
•  Stale chromowe utwardzane
* tylko dla powłoki niskotemperaturowej < 250 °C
Materiały, na które warunkowo można nakładać powłoki
•  Żeliwo
(grafit płytkowy jest lepszy)
•  Metale chromowane i niklowane
(tylko do małych obciążeń ze względu na ograniczoną adhezję pomiędzy powłoką galwaniczną a materiałem bazowym)
•  Stopy miedzi
(czyszczenie jest skomplikowane)
•  Stopy aluminium
(wymagana niska temperatura powłoki; ograniczona odporność na naprężenia)
•  Materiały ceramiczne
(muszą przewodzić elektrycznie lub być metalizowane)
Materiały, na które nie można nakładać powłoki
•  Spieki metali z otwartymi porami
(nie nadające się do próżni)
•  Tworzywa sztuczne
(nie odporne na wysoką temperaturę i nie przewodzące prądu)