|
Powierzchnia ma kluczowe znaczenie
Stan powierzchni elementu lub narzędzia ma decydujący wpływ na charakterystyki powłoki. Warunek wstępny dla doskonałej jakości powłoki definiuje się następująco:
Element, który jest gotowy do nałożenia powłoki powinien być szlifowany lub wypolerowany,oczyszczony i zakonserwowany do celów transportowych.
| • |
Na powierzchniach szlifowanych nie mogą występować pęknięcia szlifierskie, warstwy aktywne tlenkowe ani przypalenia powstałe w wyniku ponownego utwardzania.
|
| • |
Ciecz chłodząco-smarująca używana podczas szlifowania nie może zawierać sulfonianu wapnia, związków boru lub jodu bądź silikonowych substancji przeciwpieniących. |
| • |
Powierzchnie szlifowane, osełkowane, polerowane lub docierane nie mogą zawierać materiałów ściernych ani ich pozostałości.
|
| • |
Powierzchnie skrawające nie mogą mieć zadziorów (gratu).
|
| • |
W procesach EDM zaleca się wykonanie kilku przejść wykończających, aby zmniejszyć grubość "białej warstwy".
|
| • |
Powierzchnie muszą mieć połysk metaliczny. Nie można nałożyć powłoki na powierzchnie skorodowane, czernione, zanieczyszczone. |
| • |
Ślepe otwory i gwinty wewnętrzne muszą być wolne od wszelkich zanieczyszczeń. |
| • |
Z elementów należy usunąć opiłki, wosk, taśmę klejącą, farby i inne zanieczyszczenia niemetaliczne, pył szlifierski, pozostałości środków czyszczących, odciski palców itp. |
| • |
Złącza lutowane i lutowane twardo muszą być wolne od porów, topnika i kadmu.
|
| • |
Elementy powinny być rozmagnesowane. |
Średnią chropowatość Rz powierzchni, na które nakłada się powłokę, można uważać za pierwszy, ogólny wskaźnik. Ta wartość powinna być tego samego rzędu, co grubość powłoki. Przy większych wartościach chropowatości powierzchni istnieje niebezpieczeństwo ścięcia powłoki na chropowatych wierzchołkach lub przełamania z powodu zbyt dużych lokalnych naprężeń powierzchniowych.
|
|
|
|
